Aktualności

2022-08-31 16:16

POST. CZAS POKUTY. Pierwsza forma pokuty

POST. CZAS POKUTY

Bóg Ojciec: Moje najmilsze dziecko, pisz Moje słowa. Kocham cię. Błogosławię ci. Pamiętaj, że choć post wydaje się być ciężką pokutną, w istocie jest łatwy w porównaniu do wszelkich pokut, które człowiek przyjmuje z Mojej ręki wbrew swojej woli. Choroby, wojny, głód i inne klęski są formą cierpienia, które jest przymusową pokutą dla świata. Cierpienie zaś jest pochodną ludzkich wyborów – grzechów. Pokuta przyjmowana za życia lub po śmierci jest formą zadośćuczynienia za popełnione zło i formą oczyszczenia duszy z tego zła. Pokuta więc zarówno przyjmowana na Ziemi jak i ta, która jest odbywana w Czyśćcu, jest konieczna człowiekowi, który chce dostąpić łaski Zbawienia i zamieszkać na wieki w Niebie. Nie ma innej drogi oczyszczenia się z win. Tylko poprzez zadośćuczynienie. A zadośćuczynić może Mi człowiek poprzez pokutę.

 

Pokuta może przyjmować różne formy, zarówno na Ziemi jak i w Czyśćcu. Omówię więc formy ziemskiej pokuty, która może i powinna być podejmowana przez człowieka dla oczyszczenia własnej duszy i złagodzenia Bożego gniewu.

 

Pierwszą formą zadośćuczynienia jest świadome i pobożne uczestniczenie w Ofierze Mszy świętej, która jest cała doskonałą i pełną zapłatą za ludzki grzech. Poprzez wiarę i święte Sakramenty Kościoła, człowiek bierze udział w Ofierze Odkupieńczej Boga, a więc w najwyższej formie pokuty, jaką jest męczeństwo i ofiara z życia i to samego Boga jako Człowieka – Jezusa Chrystusa. Zadaniem człowieka będzie więc jak najściślejsze złączenie własnego życia z odkupieńczą Ofiarą zadośćuczynienia myślą, mową i uczynkiem, a więc poprzez jej rozmyślanie [Rozmyślanie Męki Pańskiej, czyli co dzieje się podczas Ofiary Mszy św.], uczestniczenie w niej w sposób aktywny poprzez dar mowy w czasie sprawowanej liturgii, a także poprzez świadczenie o tej wielkiej odkupieńczej Ofierze, a na końcu poprzez świadome w niej uczestniczenie i przyjmowanie jej owoców w Najświętszym Sakramencie.

 

Życie człowieka, który doszedłby do doskonałości w tej formie pokuty, byłoby połączeniem własnego życia z życiem Chrystusa i własnej ofiary z ofiarą Chrystusa poprzez jak najściślejsze i jak najczęstsze uczestniczenie w Ofierze Mszy świętej. Wówczas człowiek widzi się jako część mistycznego ciała Chrystusa i jako ta część uczestniczy w życiu, męce i śmierci Chrystusa za pośrednictwem świętego Kościoła. Nigdzie i nigdy nie jest człowiek tak blisko Boga i tak złączony z Jego Ofiarą jak w czasie Ofiary Mszy świętej, podczas której Bóg jest obecny pośród wierzących w sposób duchowy i w sposób rzeczywisty na Ołtarzu, skąd Jego Ciało jako materia zadośćuczynienia jest rozdzielone pomiędzy wiernych.

Przyjmując to krwawe zadośćuczynienie do własnego serca, człowiek staje się Jego częścią. Wierny staje się wówczas uczestnikiem Boskiej Ofiary, łącząc się z Chrystusem myślą, mową i uczynkiem, na co Chrystus wychodzi do tego człowieka, aby się z nim połączyć, wchodząc do wnętrza jego jestestwa, jego duszy i ciała poprzez Najświętszy Sakrament, w którym zawiera swoje człowieczeństwo i swoje Bóstwo już umęczone i ofiarowane, ale wciąż żywe i cierpiące. Chrystus przyjmowany w ludzkim sercu to Ofiara złożona i zabita poprzez ubiczowanie, cierniem ukoronowanie i ukrzyżowanie. Człowiek jednak nie przyjmuje martwego ciała Boga i Człowieka, ale żywe, aby współuczestniczyć w Jego życiu, męce i śmierci. W ten sposób konające Serce Chrystusa uśmierca grzech w sercu człowieka i zmartwychwstające Serce Chrystusa ożywia je do życia wiecznego. Błogosławię cię, Moje dziecko, w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen.

MODLITWY na rozpoczęcie i zakończenie postu

Poniedziałek dzień postu o CHLEBIE I WODZIE za tych, którzy nie poszczą wcale

Środowy post od mięsa i o chlebie i wodzie

Piątek dniem postu od mięsa i o chlebie i wodzie

LITANIA POSZCZĄCEGO

ORĘDZIA O POŚCIE – cz. I

POST. CZAS POKUTY – Orędzia o poście cz. II

 

czytaj więcej...