Aktualności

2022-08-31 16:16

Kontemplacja Boga Ojca. NASZ OJCIEC: Powołanie do życia w Przenajświętszej Trójcy

KONTEMPLACJA BOGA OJCA

Św. Jan Apostoł: Z faktu narodzenia Chrystusa Pana wynika inny fakt, że Bóg nie jest już Bogiem odległym, Stwórcą niedostępnym przez swoją potęgę, ale Bogiem najbliższym, Bogiem, który pragnie się oddać za cenę miłości. W Chrystusie Bóg Ojciec ukazał swoje Boskie oblicze, które pozbawione cech Boskich, majestatu, potęgi i chwały, ukazało człowiekowi samą istotę Boga, jaką jest miłość. Poprzez Jezusa poznaliśmy Boga, uwierzyliśmy Mu i zapragnęliśmy Go. Można powiedzieć, że Bóg stał się nam poniekąd zrozumiały, ponieważ widzieliśmy Go, kiedy cierpi, i uwierzyliśmy w Miłość.

 

Bóg więc nie jest już nigdy odległy, nie lękamy się Go tak, jak nasi ojcowie, ponieważ wiemy, że jest Ojcem. Jezus ukazał nam, jak ma być czczony Ojciec, czym jest czczony i jak należy oddawać Mu chwałę. We wszystkich czynach i każdym słowie Jezus pozostawał zjednoczony z Ojcem, którego miłował. To jest tajemnica Jego synostwa. Nigdy nie był rozłączony z Wolą Ojca i w tym ukryciu jest Jego istota i siła, stanowi jedno z Ojcem.

 

Wiele razy wskazywał nam na tę ścisłą zależność i uczył nas prawdy, która zawiera się w tej jedności. Człowiek został wezwany do takiej więzi. Poprzez Chrystusa i w Nim znajdujemy jedność, łączącą z Ojcem również nas, Jego dzieci. Podstawą  jednak tej jedności jest jedność woli. Możemy stanowić jedność z Chrystusem poprzez zjednoczenie naszej woli z Jego Wolą, która zawsze jest jednoznaczna z Wolą Ojca, i w ten sposób jednoczymy się z Ojcem jako Jego dzieci i stajemy się nimi na wzór Chrystusa, nie tylko jako dzieci Ojca Stworzyciela, ale jako Jego potomstwo w Duchu. Bowiem jak krew łączy ojca z synem na Ziemi, tak Duch łączy Ojca z Synem w Niebie. Ten sam Duch jest spoiwem łączącym dzieci Boże z ich Ojcem poprzez ujednolicenie woli ludzkiej z Wolą Boską. Jeden Duch przenika wszystko, jak krew, która krąży w żyłach jedno ma pochodzenie i na zawsze łączy członków rodziny, tak Duch krąży jak krew w żyłach, ożywiając wszystko, co pragnie Mu się poddać. Ożywia to, co chore, pokrzepia to co słabe i buduje jedno Ciało, jednocząc je tak, aby całe było zdrowe. Istotą tego Ducha jest Jego żywotność, ciągły ruch, jakim jest przepływ miłości. Miłość spaja, miłość leczy i uświęca. Jeśli wyobrazimy sobie Ducha, jako niosącą życie krew, łatwo nam pojąć, czym jest święty Kościół i Czym jest w Kościele Duch. Jeśli ten sam Duch łączy Ojca z Synem, ten sam Duch łączył będzie więc poszczególne dusze z Chrystusem, a w Nim wszystkie dusze jednoczą się poprzez tego samego Ducha, który tworzy Kościół. Duch jest tajemnicą, osobowym Bytem, który żyje jako Miłość, jest Miłością i nie może być niczym innym jak tylko Miłością. Posiąść Go, to posiąść życie, a posiąść Go, oznacza zjednoczyć swoją wolę z Wolą Chrystusa na Ziemi i tym sposobem stać się jedno z Nimi.

 

– Duch Święty krąży więc po ciele Kościoła i ożywia wszystkie jego członki, zupełnie jak krew.

 

Tak, Duch jest życiem Kościoła i istotą więzi łączącej Ojca z Synem, a w Synu wszyscy jesteśmy jedno. To jest cel naszego życia, zjednoczenie naszej woli z Wolą Bożą, przez co dostępujemy niepojętej łaski zjednoczenia się z całą Przenajświętszą Trójcą. Zaszczyt tej łaski przerasta możliwości objaśnienia jej dokładnie, ale jak więź łączącą rodzinę pozostaje niezmienna mimo wszystkich okoliczności, tak ten, kto trwa zjednoczony z Przenajświętszą Trójcą, wchodzi do Boskiej Rodziny, Rodziny Boga, w miłości trzech Osób Przenajświętszej Trójcy i kochając, jest kochany przez wszystkie Trzy Osoby Przenajświętszej Trójcy, będąc oświecanym wzajemną miłością Tych Trzech Osób. Człowiek zbawiony dostępuje łaski zamieszkiwania w jedności z Bogiem, ale im więcej zjednoczymy się z Wolą Bożą na Ziemi, tym większej jedności dostąpimy w Niebie. 

 

Człowiek przebywa więc wewnątrz miłości Trzech Osób Boskich, a więc wewnątrz samego Boga. Kim jest, czym jest, nie wiem. Czy miano dziecka Najświętszej Trójcy wyjaśni wam to najwyższe powołanie i cel? Na łonie Bożym i w tym Przenajświętszym łonie kończy się cel naszej ziemskiej wędrówki, a zaczyna życie nowe, och, jakże nowe, gdybyście mogli to pojąć, gdybyście potrafili uwierzyć w wasze powołanie do jedności z Przenajświętszą Trójcą, nikt nie pragnął by już niczego, niczego już nigdy. Nie jest to życie podobne temu, które znosimy w trudzie na Ziemi, a my sami, nie jesteśmy podobni do tych ludzi, jakimi byliśmy na Ziemi, następuje bowiem całkowite przebóstwienie duszy i jej życie zaczyna się na nowo. Nie czerpie swojej radości z przemijającego ciepła promieni słonecznych, ale z wiecznego Źródła szczęścia, radości miłości i pokoju. To Źródło nigdy nie gaśnie, to Źródło nigdy nie wysycha, to Źródło nigdy nie przestaje karmić i ubogacać. Nie da się jaśniej opisać życia w Bogu, jest to wymiar poza wymiarami, poza teraz, nigdy i kiedyś; jest to wymiar absolutny, w którym nie istnieje przeszłość, przyszłość i teraźniejszość, jako czas między tymi dwoma przestrzeniami; wszystko jest, ponieważ wszystko jest w Bogu. To jest życie które już nie mija, ale jest, na zawsze jest i na zawsze jest pełnią szczęścia. Amen.

 

– Jak jesteś szczęśliwy, więc powiedz mi, kim teraz jesteś?

.
.

Córko, wzywam cię, abyś pamiętała, jaka przyszłość czeka cię po śmierci na tej Ziemi, nie trać z oczu celu, nie zajmuj się drobnostkami, nie wypłakuj oczu na rzeczy, które nie są tego warte, pamiętaj, że powołanie do stania się dzieckiem Boga jest powołaniem najwyższym, nic nigdy nie przewyższy go ani na Ziemi, ani w Niebie, ponieważ Bóg nie mógł już bardziej wywyższyć istoty ludzkiej, żadnej istoty nie wywyższył ponad człowieka. Człowieczeństwo w Niebie jest więc czymś zupełnie innym niż człowieczeństwo na Ziemi, jest zaszczytem, jest klejnotem Boga, jest Jego chwałą. Człowieczeństwo w Niebie jest zupełnie różne od człowieczeństwa, jakie znacie, wstąpcie tu, aby stać się istotą na wzór Boży, nie aniołem, ale szczęściem Boga. Niepojętą tajemnicą jest szczęście, w jakim istnieję. Dopiero teraz naprawdę jestem, a życie moje było jakby ciągłym umieraniem, teraz dopiero żyję i pragnę tego dla was. Błogosławię cię, w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen.

 

zobacz też:

10 PRZYKAZAŃ BOŻYCH

BÓG OJCIEC – rozważanie 10 przykazań Bożych

Głębia Modlitwy Pańskiej: „OJCZE NASZ”

ORĘDZIA BOGA OJCA

UROCZYSTOŚĆ BOGA OJCA

Nowenna do Boga Ojca

PIEŚNI DO BOGA OJCA

TRAKTAT O PRAWDZIWYM NABOŻEŃSTWIE DO NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY

LITANIA DO ŚWIĘTYCH I BŁOGOSŁAWIONYCH W KAPLICY NA BRZEGU

GŁÓWNE GRZECHY KAPŁAŃSKIE: PAN JEZUS

PAN JEZUS – rozważanie orędzi o kapłaństwie

KONTEMPLACJA DUCHA ŚWIĘTEGO

KONTEMPLACJA MARYI

KONTEMPLACJA BOGA OJCA

KONTEMPLACJA JEZUSA CHRYSTUSA

ORĘDZIA O CZYSTOŚCI

ORĘDZIA O MAŁŻEŃSTWIE

PAN JEZUS – rozważania Orędzi o małżeństwie

MAŁŻEŃSKA MODLITWA CAŁKOWITEGO PRZEBACZENIA

ORĘDZIA O POŚCIE

Piątek dniem postu od mięsa

Środowy post od mięsa

MODLITWY na post o chlebie i wodzie

DO KAPŁANÓW UMIŁOWANYCH SYNÓW MATKI BOŻEJ

czytaj więcej...