Aktualności

2019-03-23 18:08

Gorzkie Żale (warunki uzyskania odpustu zupełnego za odprawienie)

Polskie nabożeństwo rozpowszechnione przez Zgromadzenie Księży Misjonarzy.

Tekst opublikowano w 1707 roku.

III Niedziela Wielkiego Postu

Niedziela Palmowa – Męki Pańskiej

Część III

audio

Odpust zupełny za Gorzkie Żale

Pobudka

Gorzkie żale przybywajcie, serca nasze przenikajcie.
Rozpłyńcie się me źrenice, toczcie smutnych łez krynice.

 

Słońce, gwiazdy omdlewają, żałobą się pokrywają.
Płaczą rzewnie aniołowie, a któż żałość ich wypowie?

 

Opoki się twarde krają, z grobów umarli powstają.
Cóż jest, pytam co się dzieje? Wszystko stworzenie truchleje!

 

Na ból Męki Chrystusowej żal przejmuje bez wymowy.
Uderz, Jezu, bez odwłoki, w twarde serc naszych opoki!

 

Jezu mój, we krwi ran swoich, obmyj duszę z grzechów moich!
Upał serca swego chłodzę, gdy w przepaść Męki Twej wchodzę.

Intencja

Przy pomocy laski Bożej przystępujemy do rozważania Męki Pana naszego Jezusa Chrystusa. Ofiarować je będziemy Ojcu Niebieskiemu na cześć i chwałę Jego Boskiego majestatu, pokornie Mu dziękując za wielką i niepojętą miłość ku rodzajowi ludzkiemu, iż raczył zesłać Syna swego, aby za nas wycierpiał okrutne męki i śmierć podjął krzyżową. To rozmyślanie ofiarujemy również ku czci Najświętszej Maryi Panny, Matki Bolesnej oraz ku uczczeniu Świętych Pańskich, którzy wyróżniali się nabożeństwem ku Męce Chrystusowej.

 

W tej ostatniej części będziemy rozważali, co Pan Jezus cierpiał od chwili ukoronowania aż do ciężkiego skonania na krzyżu. Te bluźnierstwa, zelżywości i zniewagi, jakie Mu wyrządzono, ofiarujemy za grzeszników zatwardziałych, aby Zbawiciel pobudził ich serca zbłąkane do pokuty i prawdziwej życia poprawy, oraz za dusze w czyśćcu cierpiące, aby im litościwy Jezus Krwią swoją świętą ogień zagasił; prośmy nadto, by i nam wyjednał na godzinę śmierci skruchę za grzechy i szczęśliwe w łasce Bożej wytrwanie.

Hymn

Duszo oziębła, czemu nie gorejesz? Serce me, czemu całe nie truchlejesz?
Toczy twój Jezus z ognistej miłości, krew w obfitości.

 

Ogień miłości, gdy Go tak rozpala, sromotne drzewo na ramiona zwala.
Zemdlony Jezus pod krzyżem uklęka, jęczy i stęka.

 

Okrutnym katom posłusznym się staje, ręce i nogi przebić sobie daje.
Wisi na krzyżu, ból ponosi srogi, nasz Zbawca drogi.

 

O, słodkie drzewo, puśćże nam już Ciało, aby na tobie dłużej nie wisiało!
My je uczciwie w grobie położymy, płacz uczynimy.

 

Oby się serce we łzy rozpływało, że Cię, mój Jezu, sprośnie obrażało.
Żal mi, ach, żal mi ciężkich moich złości, dla Twej miłości.

 

Niech Ci mój Jezu, cześć będzie w wieczności, za Twe obelgi, męki, zelżywości.
Któreś ochotnie. Syn Boga Jedyny, cierpiał bez winy!

Lament duszy nad cierpiącym Jezusem

Jezu, od pospólstwa niezbożnie, jako złoczyńca z łotry porównany,

Jezu mój kochany!

 

Jezu, od Piłata niesłusznie, na śmierć krzyżową od ludzi skazany,

Jezu mój kochany!

 

Jezu, srogim krzyża ciężarem, na Kalwaryjskiej drodze zmordowany,

Jezu mój kochany!

 

Jezu, do sromotnego drzewa, przytępiony­mi gwoźdźmi przykowany,

Jezu mój kochany!

 

Jezu, jawnie pośród dwu łotrów, na drzewie hańby ukrzyżowany,

Jezu mój kochany!

 

Jezu, od stojących wokoło, i przechodzących szyderczo wyśmiany,

Jezu mój kochany!

 

Jezu, bluźnierstwami od złego, współwiszącego łotra wyszydzany,

Jezu mój kochany!

 

Jezu, gorzką żółcią i octem, w wielkim pragnieniu swoim napawany,

Jezu mój kochany!

 

Jezu, w swej miłości niezmiernej, jeszcze po śmierci włócznią przeorany,

Jezu mój kochany!

 

Jezu, od Józefa uczciwie, i Nikodema w grobie pochowany,

Jezu mój kochany!

 

Bądź pozdrowiony! Bądź pochwalony! Dla nas zmęczony i krwią zbroczony.
Bądź uwielbiony, bądź wysławiony! Boże nieskończony!

Rozmowa duszy z Matką Bolesną

Ach, ja Matka boleściwa, pod krzyżem stoję smutliwa, serce żałość przejmuje.
O Matko, niechaj prawdziwie, patrząc na krzyż żałośliwie, płaczę z Tobą rzewliwie!

 

Jużci, już, moje Kochanie, gotuje się na skonanie, toć i ja z Nim umieram!
Pragnę, Matko, zostać z Tobą, dzielić się Twoją żałobą, śmiercią Syna Twojego.

 

Zamknął słodką Jezus mowę, już ku ziemi skłania głowę, żegna już Matkę swoją!
O Maryjo, Ciebie proszę, niech Jezusa rany noszę, i serdecznie rozważam.

 

 

Któryś za nas cierpiał rany, Jezu Chryste, zmiłuj się nad nami!
Któryś za nas cierpiał rany, Jezu Chryste, zmiłuj się nad nami!
Któryś za nas cierpiał rany, Jezu Chryste, zmiłuj się nad nami!

I Ty któraś współcierpiała, Matko Bolesna przyczyń się za nami!

Część I

Część II

Część III

Odpust zupełny za Gorzkie Żale

W okresie Wielkiego Postu: za udział w nabożeństwie „Gorzkich Żali” w jakimkolwiek kościele lub kaplicy na terenie Polski można zyskać odpust zupełny raz w tygodniu w okresie Wielkiego Postu (Pismo Penitencjarii Apostolskiej z dnia 06.02.1968).

Warunki uzyskania odpustu zupełnego związanego z udziałem w nabożeństwie „Gorzkich Żali”: 

1. Spowiedź sakramentalna lub stan łaski uświęcającej 
2. Przyjęcie Komunii św. 
3. Modlitwa w intencjach Ojca św. (modlitwa związana z odpustem ma być skierowana w intencji tych spraw, za które modli się papież. Intencje te są podawane na każdy miesiąc)
4. Wolność od przywiązania do jakiegokolwiek grzechu, także powszedniego.
4. Udział w nabożeństwie „Gorzkich Żali”

Odpusty można ofiarować we własnej intencji albo za zmarłych.

czytaj więcej...